Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Kατεβάζει οριστικά ρολά το πιο ιστορικό video club της Αθήνας

Αποτέλεσμα εικόνας για Kατεβάζει οριστικά ρολά το πιο ιστορικό video club της Αθήνας 
Εχουν περάσει 33 χρόνια από την ημέρα που το Video Κολωνάκι Club εγκαινιαζόταν στην οδό Αναγνωστοπούλου. Ηταν η «χρυσή» δεκαετία του ’80, και εκείνη την εποχή οι πελάτες σχημάτιζαν κάθε βράδυ ουρές μπροστά από τα ράφια του καταστήματος για να νοικιάσουν μία καλή βιντεοκασέτα. Ακολούθησε μια πορεία γεμάτη σκαμπανεβάσματα και το 2001 το κατάστημα μεταφέρθηκε στον χώρο όπου στεγαζόταν το ιστορικό δισκάδικο «Pop Eleven», γωνία Πινδάρου και Τσακάλωφ. Τριάντα τρία χρόνια μετά, το Video Κολωνάκι Club, το τελευταίο που είχε μείνει «ζωντανό» στην περιοχή του Κολωνακίου και του Συντάγματος, κλείνει οριστικά.

«Η απόφαση δεν ελήφθη εύκολα», λέει στην «Κ» ο ιδιοκτήτης, Νίκος Ζορμπάς. «Μέσα από αυτόν τον χώρο έχουμε έρθει σε επαφή με πολύ αξιόλογους ανθρώπους και έχουμε αναπτύξει αληθινές φιλίες με πάρα πολλούς. Αυτές οι σχέσεις είναι ό,τι πολυτιμότερο μας αφήνει αυτή η δουλειά», εξηγεί.
Η «άνθηση» που γνώρισαν τα βίντεο κλαμπ στα μέσα της δεκαετίας του ’80 οδήγησε τον Νίκο Ζορμπά στην απόφαση να επεκτείνει την επιχείρησή του. 

Δημιούργησε μία αλυσίδα με έξι ακόμη καταστήματα σε διαφορετικές περιοχές της Αθήνας, με την επωνυμία «Central». Η κρίση όμως έφερε τη συρρίκνωση και σταδιακά τα καταστήματα έκλειναν. «Κλείσαμε τα καταστήματά μας προτού γίνουν παθητικά, γιατί δεν θέλαμε να φθαρεί η καλή τους εικόνα. Αυτό κάνουμε και με το τελευταίο μας κατάστημα. Βλέποντας ότι πλέον δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ανάπτυξης, αποφασίσαμε να το κλείσουμε όσο είναι ακόμη στις δόξες του προκειμένου να ασχοληθούμε με άλλες δραστηριότητες που θα έχουν μεγαλύτερο επιχειρηματικό ενδιαφέρον», τονίζει η Αντζελα Ζορμπά που όλα αυτά τα χρόνια «τρέχει» την επιχείρηση μαζί με τον σύζυγό της.Μέσα στις τέσσερις δεκαετίες, η κρίση χτύπησε αρκετές φορές την πόρτα των βίντεο κλαμπ. Ο Νίκος Ζορμπάς θυμάται το πρώτο μεγάλο πλήγμα στις αρχές της δεκαετίας του ’90. «Με το άνοιγμα της ιδιωτικής τηλεόρασης έκλεισε το 90% των καταστημάτων καθώς και των εταιρειών παραγωγής που από 102 έμειναν μόλις εννέα. Αλλά κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Από αυτό το ξεκαθάρισμα αντέξαμε όσοι ήμασταν επαγγελματίες και σιγά σιγά καταφέραμε να αντιστρέψουμε το κλίμα και να φέρουμε πίσω τους πελάτες με τις ποιοτικές ταινίες μας», λέει. 

Ομως, στις αρχές του 2000, η κρίση χτύπησε ξανά, όταν πλέον ο καθένας μπορούσε να «κατεβάσει» ταινίες στον υπολογιστή του και να τις δει δωρεάν. «Αυτή η εξέλιξη σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που ήρθε αργότερα, έφερε και πάλι τη συρρίκνωση. Τα τελευταία χρόνια η τάση είναι συνεχώς μειούμενη και πλέον είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ανάπτυξης», εξηγεί ο ίδιος.

Από την ώρα που οι ιδιοκτήτες του Video Κολωνάκι Club άρχισαν να ανακοινώνουν τηλεφωνικά στις 5.000 μέλη τους ότι το κατάστημα κλείνει οριστικά, οι αντιδράσεις ήταν λίγο έως πολύ αναμενόμενες. «Γνωρίζαμε ότι θα λείψει σε αρκετό κόσμο γιατί για κάποιους είναι μια ρουτίνα. Για τους μοναχικούς ανθρώπους, η απουσία μας θα είναι αισθητή. Οι περισσότεροι έρχονταν εδώ, διάλεγαν την ταινία τους και πιάναμε την κουβέντα. Μερικοί μάλιστα όταν τους το ανακοινώσαμε, έβαλαν τα κλάματα και μας ζήτησαν να αναστείλουμε την απόφασή μας», λέει η Αντζελα Ζορμπά.

Το κατάστημα ήταν ένα από τα λίγα που έκανε delivery ταινιών. Αυτό έδινε τη δυνατότητα σε πολλούς ηλικιωμένους που δύσκολα μετακινούνται να παραλαμβάνουν την ταινία στο σπίτι τους. «Με πολλούς πελάτες μας γνωριζόμασταν από το τηλέφωνο, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν συζητούσαμε μόνο για ταινίες, γνωρίζαμε πολλά πράγματα για εκείνους. Αυτό θα μας λείψει», τονίζει ο Νίκος Ζορμπάς.

Σημείο συνάντησης
Οι ιδιοκτήτες του ιστορικού πλέον καταστήματος έχουν να αφηγηθούν πολλές ιστορίες από τους πελάτες τους. «Θα θυμόμαστε πάντα την ευγένεια του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, που όπως όλοι περίμενε υπομονετικά στη σειρά για να εξυπηρετηθεί», διηγούνται. Το Video Κολωνάκι Club υπήρξε όλα αυτά τα χρόνια κι ένα σημείο συνάντησης για ανθρώπους που προέρχονταν από διαφορετικούς χώρους, όπως εκδότες, δημοσιογράφους, ανθρώπους της τέχνης, της μόδας ακόμη και της Εκκλησίας. Ανάμεσα στους πελάτες ήταν η Μελίνα Μερκούρη, αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. «Σε αυτόν τον χώρο γίνονταν ενδιαφέρουσες συζητήσεις πέρα από το κοινό ενδιαφέρον για καλές ταινίες», λένε οι ιδιοκτήτες.

Οι 7.000 τίτλοι σε dvd και άλλοι τόσοι σε βιντεοκασέτες σύντομα θα αποσυρθούν από τα ράφια. Είναι ωστόσο διαθέσιμοι για όσους ενδιαφέρονται να φτιάξουν μία μικρή ταινιοθήκη στο σπίτι τους και να έχουν ως ενθύμιο την ετικέτα του Video Κολωνάκι Club.
Πηγή Καθημερινή

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Δείτε τo πλούσιο στήθος της Χριστίνας Κολέτσα! (ΒΙΝΤΕΟ)

Θυμάστε το καυτό ατύχημα της Χριστίνας Κολέτσα στο Fame Story; Η σέξι τραγουδίστρια έβγαλε την μπλούζα της μπροστά στην κάμερα και μας αποκάλυψε το υπέροχο στήθος της! Δείτε την καυτή Χριστίνα Κολέτσα , η οποία άθελά της μας δείχνει το πλούσιο στήθος της σε reality παιχνίδι. Christina Koletsa από hglez12

Δήμητρα Λιάνη: Οι ιστορικές γυμνές φωτογραφίες που προκάλεσαν πάταγο τη δεκαετία του '90

Σάλος είχε δημιουργηθεί πριν 18 χρόνια όταν είχαν βγει στην δημοσιοτητα φωτογραφίες σέξι της Δήμητρας ΛΙάνη-Παπανδέου με έναν και μοναδικό σκοπό. Να την εξοντώσουν απο το πλάι του Ανδρέα Παπανδρέου. ... Στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, αυτές οι φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη, τελευταίας συζύγου του Ανδρέα Παπανδρέου, προκάλεσαν πάταγο όταν κυκλοφόρησαν από την Αυριανή -και χέρι με χέρι στα δημοσιογραφικά στέκια- (δεν υπήρχε ίντερνετ τότε) και συντάραξαν το πολιτικό σκηνικό και σόκαραν. Δείχνουν μια νεαρή να απολαμβάνει την παραλία... Πηγή: himaira.blogspot.com

Ταγμένοι δημοσιογράφοι…

Αχ, βρε Ρεζάν! Τη μνημονεύω συχνά. Όταν παρακολουθώ ειδήσεις στην τηλεόραση. Αχ! Για δημοσιογράφους... όπως κάποτε. Που δεν «πολιτεύονταν». Που είχαν οι κουβέντες τους οντότητα, βαρύτητα. Που έδιναν και όχι έπαιρναν γραμμή. Που τσεκάριζαν 100 φορές τις πληροφορίες τους. Που τους έτρεμαν οι πολιτικοί. Δημοσιογράφοι πρόθυμοι να πληρώσουν και όχι να εξαργυρώσουν. Υπόλογοι στο όνομα που με κόπο έκτιζαν, συνεπείς στο ταμείο της συνείδησή τους, στο κύρος όπως το ζύγιζαν στα μάτια συνανθρώπων και όχι μόνο κομματικών οπαδών. Παρακολουθώ καιρό τώρα το φαινόμενο των δημοσιογράφων «οπαδών». Οι δημοσιογράφοι των παραθύρων μοιάζουν πολιτικοί εκπρόσωποι κομμάτων. Λες και πέφτουν τα μπετά για μελλοντική σταδιοδρομία στην πολιτική. Δύσκολοι καιροί για δημοσιογράφους. Όντως. Μαστίζεται από ανεργία ο κλάδος. Χωρίς διέξοδο το δράμα.  Πάνε οι δόξες, τα μεγαλεία (δεν τα έζησαν όλοι, προς Θεού!). Και η τηλεόραση τινάζει πέταλα ως μέσον. Μόνο στρ...